When Björn Gunnlaugsson started surveying in Iceland the grant from the Icelandic Literary Society was limited to one year and was on condition that the survey began in Gullbringu- and Kjósarsýsla. During the summer of 1831 he surveyed the appointed area and made a map, which was at once sent to Copenhagen with a view to publication. The Literary Society liked the map and it was decided that Björn would receive an annual grant. So he could continue the work he needed back the map of Gullbringu- and Kjósarsýsla. But in stead of regaining the original he got exact copies, drawn by hand, of his own map. If we look closely at the maps we see how Björn has tried to depict the topography correctly.
" }, { "@language" : "is", "@value" : "Þegar Björn Gunnlaugsson hóf landmælingar sínar á Íslandi var ákveðið að fjárveiting hans yrði aðeins til eins árs til að byrja með og bundin því skilyrði að hann byrjaði á Gullbringu- og Kjósarsýslu. Um áframhald verksins átti svo að fara eftir árangri fyrsta sumarsins.
Björn hófst strax handa um leið og hann fékk mælingatækin í hendurnar og tókst að ljúka mælingu Gullbringu- og Kjósarsýslu um sumarið 1831 þrátt fyrir ýmsa byrjunarörðugleika. Eftir að kortið var tilbúið sendi Björn það til Kaupmannahafnar. Stjórn Bókmenntafélagsins leist vel á það og ákveðið var að styrkja Björn áfram. Við áframhald verksins þurfti Björn að fá kortið af Gullbringu- og Kjósarsýslu aftur vegna tengingar þess við síðari kort. Í stað þess að fá sent frumkortið fékk hann hins vegar í hendur handdregnar eftirmyndir þess. Ekki er vitað til annars en að kortin séu nákvæm eftirgerð af korti Björns. Ef litið er nánar á þau sést vel hvernig Björn hefur lagt sig fram um draga upp sem flest fjöll inn til landsins en þau höfðu strandmælingamenn alveg skilið eftir.